Psychose na 15 jaar niks.
15 jaar is het goed gegaan. Ik leefde mijn leven. Heftig op zoek naar liefde en nog wel eens nare en leuke ervaringen maar niet meer zo top als mijn eerste psychose. Ik dacht dat ik de liefde had gevonden tot ik weer in een manische psychose belandde. (geliefde hier is een ex van me, niet mijn huidige man)

Ik zat op de bank met mijn geliefde.
We waren iets aan het kijken ik weet niet meer wat. Ik voelde me heel belangrijk. Ik voelde me in het huis van de toekomst wonen.
Ik was de oerknal, de eerste op de wereld. Ik was belangrijk.
Ik zou wel eens met deze man de ideale kinderen krijgen.
Ik ga de perfecte kinderen krijgen en ik heb de ideale relatie.
Ik verscheurde de krant want die bevatte belangrijke informatie over mij die niemand mocht weten. Ik kreeg bezoek wat ik heel normaal vond. Midden in de nacht van eerst 2 politieagenten en toen mijn broer en zus. 
Het busritje naar het ziekenhuis herinnerde ik me nog steeds. We reden wat snel en ik wist niet waarheen. Het was donker. Ik had een paar nachten slecht geslapen. 
Mijn geliefde kwam een paar dagen later. In de separeer.
Maar hij zag er als een donderwolk uit en snapte niet goed waar ik was.
Ik was helemaal idolaat van hem en dacht dat hij me wel zou begrijpen. Na een paar bezoeken maakte hij het uit. Weg ideale beeld die ik van ons had.
Wel goed dat het nu was uit gegaan. Ik verdiende beter, zeg ik nu.
De psychose was een mooie wereldbeeld die ik had; ik was onsterfelijk en zou de eerste op de wereld zijn die een heel nieuw ras op de wereld zou zetten. Ik was belangrijk dus ik zou in een huis gaan wonen met allemaal nieuwe snufjes erin. Elektrische raambekleding. Op mond gestuurde bediening van tv, licht, etc.
Ik was de eerste op de wereld dus vandaar dat ik in de separeer terecht kwam. Daar werd ik ook behandeld als belangrijk.
Eten kreeg ik wel direct en dan ook nog zoals ik het hebben wilde. Ik kon alleen niet goed eten want ik was daar helemaal niet mee bezig.
 
Hoe kwam ik weer in deze psychose terecht, na 15/16 jaar niets:
- eindelijk een relatie na een aantal jaar van niet erkend te worden als zijnde zijn vriendin. Op zich lijkt dat fijn maar hoe de relatie tot stand is gekomen en goed leek te gaan was niet ideaal.
- zijn vader overleed en wij sliepen boven hem voor 2 nachten, dat helemaal in een dorpje in de Achterhoek plaatsvond
- Ik wilde wat in het onderwijs of kinderopvang doen maar het kwam niet van de grond
-Ik had weinig geslapen
- Ik had geldzorgen
Kortom genoeg redenen weer om in mijn heerlijke manische psychose te verdwijnen.
Je zou bijna denken dat ik het erom deed en liever psychotisch bleef dan weer in de echte wereld te stappen.
Gelukkig stap ik nu elke ochtend in een geweldige echte wereld.