Eerste opname
Ik heb een aantal opnames gehad omdat ik in psychose zat.
Ik zat in een manische psychose. Manisch betekent dat iemand in een staat is van extreme overdreven vrolijkheid, drukte of intense opwinding. (www.google.nl)
Ik had tijdens mijn eerste opname het gevoel dat ik heel machtig was. Mijn poep en pies gaf weer hoe de wereld in elkaar zat. De grond was de wereld en daar tekende ik de grenzen op.
Mijn eerste opname was in de Robert Fleury stichting in Gouda. Ik heb daar best een tijd gezeten. Ik denk toch wel een half jaar. Ik was 18 toen, super jong nog. Toen had ik grootheidswaan.
Het kan komen omdat ik weinig zelfvertrouwen had.
Mijn eerste vriendje maakte het uit.
Mijn vader zei dat wij maar kinderen in het voorbij gaan waren. Terwijl ik pas net weer contact met hem had. Sinds mijn 12e zag ik hem niet meer omdat hij dronk als wij kwamen en dat gewoon niet kon met kinderen. Ik besloot zelf niet meer te gaan maar dat was eigenlijk voor iemand van 12 te vroeg.
School liep niet zo lekker. Ik wist niet wat ik wilde worden en bleef 2 keer zitten op de HAVO.
Nu ik het zo op som, is het toch wel logisch dat ik in de veilige wereld van een psychose schoot. In de separeer voelde ik me geborgen. Ik voelde me gezien. Toen waren er nog geen radio, led schermen of wat dan ook.
Het was rustig, ik voelde me langzaam rustig worden, en kreeg daarbij medicatie die me rustig maakte.
Mijn moeder heeft een schriftje bijgehouden van die periode die ik in een blog zal zetten. (link)
Op die eerste opname dacht ik dat het wel daarbij zal blijven. Ik moest nog verder in therapie en dat heb ik gedaan maar ik weet niet of ik daar nou zoveel aan heb gehad. Hoewel het wel anderhalf jaar van mijn leven heeft geduurd.
En ik veel gedaan en veel daar heb meegemaakt. Ik kwam er steeds wel sterk uit. Maar het echte leven deed me dan weer onderuit als er weer iets heftigs gebeurde.
Gelukkig heb ik nu een bevalling doorstaaan en nog steeds geen psychose gekregen. Ik ben trotse mama geworden van een te leuk kind. Ze is vrolijk, lief, eigen willetje, sterk, en mooi met de mooiste krullen.
Het duurde even voordat ze kwam maar ze is geweldig en super welkom. Ze is  anderhalf jaar alweer.
Ik herinner me van deze eerste opname vooral dat ik helemaal ver in mijn verleden dook maar in het heden dus een gevoel had heel belangrijk te zijn en alles zou veranderen. Ik zou vrede brengen, ik zou de wereld verbeteren. Iedereen om me heen deed maar stom. Ze moesten naar me luisteren en beseffen dat ze mij goed moesten behandelen want ik zou levensgeschiedenis geven en alles wat ik ter brede bracht was prachtig.
Ik was toen ook altijd wel bezig met tekenen, knutselen enzovoorts. Ik vond dat heel leuk.
Creatief bezig zijn was en is echt mijn ding. Ik hield toen dagboeken bij (creatief)maar ik heb het in vulpen geschreven dus kan niet alles meer teruglezen. En het is wat onsamenhangend en dan is het lastig te volgen.