Blij als een ei
Ik ben zo gelukkig nu. Ik heb het allemaal. Een man, een kind een goed dak boven mijn hoofd.
Soms denk ik wel eens dat het dan mis kan gaan. Maar ik voel me zo sterk ik denk niet dat het mis kan gaan.
Psychose vrij leven doe ik nu sinds eind 2019. Dat is bijna 7 jaar. Ik houd er ook altijd rekening mee dat het kan gebeuren, merk zelf signalen en mijn man ook, dus ik denk dat ik het kan ondervangen/ voorkomen.
Soms heb ik ook dagen dat ik heel moe ben en slaap ik ook overdag.
Nu met een baby van 18 maanden gaat dat niet altijd want die is ook meer wakker. Maar ik zet haar weleens in de box en doe ik een tukkie op de bank.
Psychosevrij leven houdt ook in regelmaat. Nou dat heb je wel met een kleintje. Nu eet ze 3x per dag en tussendoor nog kleine dingen. Voorheen om de 3uur voeding. Dat was ook moeilijk plannen. Sociaal ging het dus wat minder. Maar nu is dat weer meer onder controle.
Ik heb ook de mazzel dat ik mijn man en haar opa om de hoek heb zitten. Als ik even een kort boodschapje wil doen dan kan ik altijd bij hun terecht. Twee avonden in de week kan ik sporten en sauna doen. Heerlijk.
Ik heb een goed leven. Er ontbreekt mij aan niets.
In een psychose voelde ik me vol zelfvertrouwen en macht zelfs.
Macht om alles te veranderen. Te verbeteren.
Nu heb ik een vol leven waar ik me op mijn plek voel en kan ik genieten van de kleine en grote dingen.
Een fijne yoghurt in de ochtend. Een goede work-out op de sportschool. Een sauna gang met gezellig geklets. Veel om te schrijven waar ik dankbaar voor ben.
Psychose vrij leven houd ook in dat ik weinig word opgenomen. Dat vind ik heel fijn. Tijdens een opname maak je veel mee. Veel verschillende mensen komen op je pad en daar kies je niet altijd voor. Wel interessant maar ik ging dan soms zo op in de verhalen dat ik mezelf verloor.
Ik had ook beetje koopdrang als ik opgenomen was. Ik wilde wel dan iets wat ik kon gebruiken. Of kon dragen. Ja kleding was en is, helaas(geld kost het) of fijn (draagt lekker en veel keus) wel favoriet. 

 man